LMS: treng ein det?

Margreta spør om ein kan klara seg utan LMS

Svaret er JA, ein kan klara seg utan eit LMS. Men ein treng sannsynlegvis verktøy for å strukturera læringsløpet. Ein sterk bakdel med t.d. facebook er at det er vanskelegare å bruka asynkront enn eit LMS. Ein må vere tilstades der og då for å delta. Det er vanskeleg å finna tilbake til noko som vart delt for lenge sidan. Kor gode og oversiktlege er dei to verktøya du ser på biletet under?

Finn du det som stod på veggen din den 12. november 2011 der? Kva stod på min (eller ein annan ven sin vegg då? (Ok, kanskje du finn det på tidslinja…)

George Siemens snakka varmt om læringsloggar og spor etter læring (eller i alle fall aktivitet) på fleire konferansar i Noreg for eitt eller to år sidan. Dette finn ein vel ikkje i itslearning eller fronter? Eg meiner å hugsa at det hovudsakleg var ELGG han brukte.

Det finst mange gode alternativ eg gjerne skulle ha brukt saman med elevane. Det finst mange gode verktøy som berre er gode til ein ting, som igjen fører til at ein må bruka mange verktøy med elevane og det er kanskje ikkje så smart det heller. Ein må ha eit nav eller ein portal som er fleksibelt og som kan tilpassast. I tillegg likar eg best å kunna installera dette på ein eigen server, slik at eg ikkje treng bekymra meg for om Instagram vert kjøpt opp av Facebook, eller om google endrar vilkåra. Løysingar ein kan installera på eigen server har ofte open kjeldekode slik at ein kan bygga vidare og/eller tilpassa det om ein ynskjer det.

Som «LMS» eller nav for det heile: sannsynlegvis wordpress MU med tillegget buddypress som det viktigaste tillegget. Det finst mange andre tillegg ein bør installera (Feide, val for å sperre deler, vurdering, osb.) Her kan ein bruka grupper for å samhandla med ein klasse, men ein kan og samarbeida på tvers av klassar om ein vil det. Alle elevane får og sin eigen blogg dei lett kan oppdatera frå ein av dingsane dei har. Dei kan velje kva innlegg som skal vere synleg for resten av verda, eller berre klassen, eller berre lærar(ane). Eg trur ein god del elevar vel å skriva mesteparten heilt opent. Elevar har og skjønt at det er lurt å ta bilete av ting, og dei har vanlegvis eit kamera mindre enn ein meter frå seg dei kan bruka til å oppdatera læringsloggen/bloggen med.

Som lærar hadde eg tilpassa løysinga slik at elevane hadde sett dei bokmerka og lenkene eg ynskjer å dela med dei frå min diigo-konto. Desse hadde eg merka med ein tag og så henta inn feeden automagisk. (Det gjer eg allereie nederst på denne sida). Det vert ikkje noko ekstraarbeid for meg å dela bokmerket med elevane.

Nokre gonger prøver eg å skriva langt og, og då er kanskje ikkje wordpress det aller beste verktøyet, men eg hadde kanskje brukt google apps edu til samskriving og prosessorientert skriving.

Det finst mange gode verktøy knytt til arbeidsoppgåver og prosjektstyring. Desse verktøya kan ofte brukast i læringsarbeid. Podio, teambox, basecamp og open atrium er verktøy som godt kan introduserast for elevar. Eg ser ikkje bort frå at denne typen verktøy og kan vere eit svært viktig nav i undervising og læring. Men faren med desse verktøya er kanskje at læraren vert prosjektleiar og har alt for mykje makt.

(Resten av denne posten er henta fram frå utkasta grunna Margreta sitt innlegg.)

Eg kom for lenge sidan med ei lita utfordring til å tenkja litt på korleis ein kan undervisa dersom skulebygget og eksisterande LMS forsvinn. I denne posten skal eg prøva å reflektera litt og det er stor fare for at denne vert oppdatert ved eit seinare høve.

Vanlegvis arbeider eg meist i fronter, men bruker og itslearning i ein annan jobb.

Kva bruker ein LMS til?

Ein god del lærarar brukar det sannsynlegvis mest til å leggje ut beskjedar, dela filer og lenker og til å ta i mot innleveringar. Treng ein LMS til det?

Ein god del skular har sannsynlegvis ein samarbeidsarena (fag eller rom) i sitt LMS der dei deler planar, vurdering, avtalar osb. Treng ein LMS til det?

LMS er ikkje eit verktøy, det er ei verktøykasse. Verktøykassen skal dekkje opplæring, undervising, dokumentasjon og ikkje minst kommunikasjon.
Er dei eigna til det?

I tråd med læreplan og samfunnet? Neppe.

Dersom eg stod heilt fritt til å velja noko trur eg at eg hadde valt litt annleis. (Og då tenkjer eg ikkje så mykje på feide, safe harbour, it-avdelinga osb.)

Den enkle versjonen:
Edmodo:
Edmodo kan brukast til kommunikasjon, utveksling av lenker, oppgåver og filer. Verktøyet støtter kommunikasjon fleire vegar. I tillegg kan ein velja å la deler av informasjonen vere offentleg tilgjengeleg (Les: informasjon til føresette). Ein kan inkludera RSS i grupper (delte bokmerker eller liknande. Kalender, vurdering og «alarmar» kan ein og bruka på edmodo.

Edmodo | Home

Den litt vanskelegare:
Mahara:
Mahara er eit portefølje-system uvikla i New Zealand. Og det støtter autentisering mot Feide.
Kvar elev vert meldt inn i ein institusjon (støtter fleire institusjonar og autentiseringsformer) og får eit område til disposisjon. Her kan eleven skriva inn informasjon om utdanning, interesser osb. slik at ein kan laga seg ein CV. I tillegg kan ein ha ulike «views» eller sider som eg har omsett det med. På sidene kan ein velje å inkluderer alle innlegga frå ein av bloggane eleven har på mahara, informasjon fra ei av gruppene, element frå youtube eller eksterne bloggar. Mahara snakkar saman med Moodle. I tillegg kan elevane eller brukarane sjølv lasta ned heile eller deler av innhaldet sitt og få ei god oversikt over dette. Elevar kan sjølv velje kven som skal få sjå dei ulike delene eller postane, dei kan og dele med andre som ikkje er brukarar av denne løysinga (søke lærlingeplass t.d.).

Start - Mappa mi

 

Den endå litt vanskelegare versjonen:
WordPress MU med Buddypress og KB-Gradebook (og sannsynlegvis ein del andre tillegg)
Her får ein ein kommunikasjonssentral der kvart medlem får sin eigen blogg (eller fleire) i tillegg til grupper. Grupper kan vere på tvers av klassar og ein kan i tillegg la elevane bli med i grupper dei vil vere med (foto, avis osb.). Elevane kan lett oppdatera loggboka/læringsloggen/bloggen frå ein av dingsane dei har med seg, mobiltelefon held.

Kirkenes videreg䤮de skole 2013 bloggportal

Eit slags forsøk på å oppsummera

Ein treng ikkje LMS, men ein treng noko for å strukturera undervising og læring. Store verktøy som itslearning og fronter har mange interessegrupper og skal dekkje mange krav. Små løysingar kan vere meir fleksible, men krev og ein del dugnadsarbeid frå den der it-dama eller mannen, eller venen med IT-kompetanse. Enkelte løysingar konsentrerer seg berre om få ting (t.d. Creaza og blir.no) og er ofte gode til akkurat det.

Eigentleg handlar det vel mest om å utnytta dei verktøya ein har tilgjengeleg på best mulig måte for å nå dei måla ein har sett seg. I

Eg lurer på kven som slutter med itslearning, fronter eller pedit (utan å gå frå den eine til den andre) først. Moodle er allereie i bruk enkelte stader i Noreg.

Igjen alt for lita tid til å skriva kort og konsist. Kan bli oppdatert… Men det er fint om skriv noko under her likevel. Eg har ikkje fasiten.

Helsefagarbeider – VG2 – Klasseblogg

Vi er en klasse som har funnet ut at vi vil starte å blogge om skoleåret vårt. Det blir en blogg om hvordan skoledagen våre er og hva vi holder på med i helsefagarbeiderfaget. 

Dette er litt om vår klasse: 

Vi er 13 elever og bare jenter som går på Kirkenes VGS. De fleste av oss gikk i klasse sammen ifjord, mens noen av oss kom fra andre skoler. Det har ikke vært noe problem for vi har blitt godt kjent med alle, mer enn før. Vi er en ganske sammensveiset klasse og har et godt klassemiljø. 
Siden vi går helsefagarbeider så har vi utplassering 2 dager i uken på sykehjem, hjemmesykepleien og sykehus.  
 

Flinke elevar og ei tøff lærarinne ved Kirkenes videregående skole har bestemt seg for å blogga skuleåret i ein gruppeblogg. Følg dei gjerne og gi dei ein varm velkomst.

http://heb2.blogg.no/

Posted via email from ghveem

Bokmerke denne veka (weekly)

Posted from Diigo. The rest of my favorite links are here.

Bokmerke denne veka (weekly)

Posted from Diigo. The rest of my favorite links are here.

Digital kompetanse og delingskultur

Digital kompetanse og IKT (eller IT/EDB) er eit vanskeleg tema. Handlar det om ferdigheiter (altså ting ein kan gjera i t.d. word) eller kunnskap om korleis ting fungerer (t.d. wikipedia, web 2.0, eller korleis ein søker, finn, vurderer og bruker informasjon)? Eller kva handlar det eigentleg om? Og korleis skal elevar og lærarar i skulen koma skikkeleg i gong med dette temaet?

Ein kan lokka med at ting kan ta mindre tid og verte meir effektivisert (LMS, Markin), at ein får meir inspirasjon og idear (bloggar, del og bruk, twitter), eller fordi det er gøy (for å dra vidare Trond Viggo sine tankar på del og bruk-konferansen…).

Henning Fjørtoft fekk fram eit godt poeng då han kursa oss i vurderingskriterier i vår. Kvar gong nokon føreslo eit mål rakk han opp handa og spurte kva han skulle gjera. Ikkje dumt. Korleis kan ein konkretisera og koma vidare?

Eg trur ein berre må hiva seg i det, finna inspirasjon på fleire av bloggane til pedagogane og sjå kor langt ein kjem. Alt kan ikkje brukast, men mykje kanFlickr Meet #3 - Nottingham. Og i den samanhengen har m.a. Albertine Aaberget lagt ut ein strålande presentasjon, ho har og lagt ut lenker til nokre andre det kan vere lurt å kikka gjennom.

Delingskultur kan ein få til dersom ein gir, deltek, kjem med forslag, roser andre, og lenker/refererer til andre. (Albertine Aaberget, slide 57). Og det trengst fleire stemmer, så langt er det vel unge menn som har hatt definisjonsmakta på internett (Petter B. B, slide 15).

Petter B.B. skriv og  «Det handlar om kva du kan dela og ikkje minst om kva andre kan dela med deg.» samstundes kan ein ha i bakhovudet at læring ofte skjer i kontakt med andre, men ein treng ikkje nødvendigvis møtast fysisk.

(Dette vart berre halvferdige tankar, del gjerne dine i kommentarfeltet.)

Informasjon og kunnskap

Me har tilgang til ufattelege mengder informasjon gjennom teknologi og ikkje minst nettverk. Dersom ein skal halda seg heilt oppdatert må ein vel klikka på alle lenkene på twitter eller facebook og lesa alle elementa i RSS-lesaren dagleg. Eg trur stadig fleire opplever det Margreta treffande kallar «lenkestress» og føler at ein ikkje strekk til. Ein må utvikla personlege filter for å koma seg gjennom informasjonsjungelen, ein må prioritera. Kva er det naudsynt å lesa? Kva hadde det vore fint om ein hadde hatt tid til å lesa? Kva kan ein eigentleg klara seg utan? (Skru gjerne på Øystein Sunde sin song «Kjekt å ha» no)

Kunnskap og informasjon er ikkje det same. Kva gjer ein med informasjonen ein har tilgjengeleg? Mange går nok laus på søkemotorane med ein gong, men kva med å stoppa opp litt og tenkja seg om, slik at ein kan reflektera litt over kva ein ynskjer å oppnå gjennom søkinga. Kva informasjon/kunnskap har ein allereie? Kva informasjon treng ein for å arbeida vidare? Og korleis forandrar ein informasjonen til kunnskap? Korleis klarar elevane det? Finn dei relevant informasjon utanom dei fem til ti første treffa i søka? Leitar dei etter det? Brukar dei fleire søkekjelder?

PEGGY ORENSTEIN i NYT har skrive ein interessant artikkel om søking og om å bli distrahert og tipsar i tillegg om MacFreedom, eit program som kan hjelpa deg litt med sjølvdisiplinen dersom du har ein Mac.

For å oppsummera med hennar ord:
«the promise is of infinite knowledge, but what’s delivered is infinite information, and the two are hardly the same.»

Eg trur det er fleire som treng trening i å arbeida utan tilgang til internett i periodar. Og det er lov å merka alt som lest, og å ikkje følgja med på alt til ei kvar tid… (mhm, eg har vore innom ein del nettsider sidan eg starta på dette innlegget…)

Funfact: Søkjer du på «Information Overload» i google scolar får du ca 273 000 treff…